Hayatımızın bazı dönemlerinde istediğimiz bir şeyden vazgeçtiğimiz olur.

Bu bazen mantıklı bir karardır.

Koşullar değişmiştir.

Öncelikler değişmiştir.

İstek değişmiştir.

Ancak bazen farklı bir durum yaşanır.

Kişi aslında ne istediğini biliyordur.

Buna rağmen tam da ona yaklaşırken geri çekilir.

Başvurmak istediği işe başvurmaz.

Yakınlaşmak istediği insana yaklaşmaz.

Kurmak istediği hayat için adım atmaz.

Sanki görünmez bir el onu durduruyormuş gibi hisseder.

Dışarıdan bakıldığında bu durum kararsızlık gibi görünebilir.

Oysa bazen mesele kararsızlık değildir.

Arzu ile korku arasındaki çatışmadır.

Çünkü insan yalnızca istediklerinden değil, istediklerinin sonuçlarından da etkilenir.

Bir ilişki istemek başka bir şeydir.

O ilişkinin getireceği yakınlığı taşımak başka bir şeydir.

Başarı istemek başka bir şeydir.

Başarının yaratacağı değişimleri karşılamak başka bir şeydir.

Bu nedenle insan bazen ulaşamadığı için değil, ulaştığında ne olacağını bilmediği için geri çekilir.

Psikanalitik düşünce içerisinde arzunun önündeki engeller yalnızca dış dünyada aranmaz.

Bazen insanın iç dünyasında da güçlü dirençler bulunur.

Çünkü değişim her zaman rahatlatıcı değildir.

Bazen tanıdık olan acı, bilinmeyen mutluluktan daha güvenli hissedilebilir.

İnsan alıştığı şeylerden vazgeçmekte zorlanır.

Bu şeyler onu mutsuz etse bile...

Bu nedenle bazı insanlar yıllarca aynı döngülerin içerisinde kalabilirler.

Sorun istememeleri değildir.

Sorun, istediklerinin yaratacağı yeni hayatı henüz taşıyamamaları olabilir.

Belki de önemli soru şudur:

Gerçekten istediğiniz şeye ulaşamadığınız için mi geri çekiliyorsunuz, yoksa ulaştığınızda değişmek zorunda kalacağınız için mi?

— Klinik Psikolog Baran Şeker

Kaynakça

Freud, S. (1912). The Dynamics of Transference.

Lacan, J. (1977). Écrits: A Selection.

Leader, D. (2016). Why Can't We Sleep?

McWilliams, N. (2011). Psychoanalytic Diagnosis.