İnsanların çoğu mutsuz olduklarında neden mutsuz olduklarını az çok bilirler.

Bir kayıp yaşamışlardır.

Bir hayal kırıklığı vardır.

Bir sorun vardır.

Ancak bazen durum farklıdır.

Hayatta işler yolunda gidiyordur.

İlişki vardır.

İş vardır.

Geleceğe dair umut vardır.

Buna rağmen kişinin içinde açıklayamadığı bir huzursuzluk dolaşır.

Sanki birazdan kötü bir şey olacakmış gibi...

Sanki bu kadar iyi hissetmek tehlikeliymiş gibi...

Sanki mutluluk uzun sürmeyecekmiş gibi...

Bu deneyim birçok insanın düşündüğünden daha yaygındır.

Çünkü insan yalnızca mutsuzlukla değil, mutlulukla da ilişki kurmak zorundadır.

Bazı insanlar için acı tanıdıktır.

Kaygı tanıdıktır.

Hayal kırıklığı tanıdıktır.

Ancak huzur tanıdık değildir.

Bu nedenle kişi iyi hissetmeye başladığında bile zihnin bir kısmı tehlike aramaya devam edebilir.

Sanki mutluluğun bir bedeli olacakmış gibi...

Sanki birazdan her şey bozulacakmış gibi...

Psikanalitik kuram içerisinde bazı insanlar için suçluluk ve mutluluk arasındaki ilişki uzun yıllardır ele alınmaktadır.

Kimi zaman kişi bilinçli olarak fark etmese de iyi şeyleri hak etmediğine dair inançlar taşıyabilir.

Kimi zaman da geçmiş deneyimler nedeniyle güvenli hissetmek zorlaşabilir.

Bu nedenle kişi mutlu olduğunda rahatlamak yerine tetikte kalabilir.

Oysa huzur bazen öğrenilmesi gereken bir deneyimdir.

Çünkü insan yalnızca acıya değil, iyi olma hâline de alışmak zorundadır.

Belki de önemli soru şudur:

Sizi rahatsız eden şey gerçekten bugünkü mutluluğunuz mu, yoksa onun kaybedilebileceği düşüncesi mi?

— Klinik Psikolog Baran Şeker

Kaynakça

Freud, S. (1929). Civilization and Its Discontents.

Klein, M. (1975). Love, Guilt and Reparation.

McWilliams, N. (2011). Psychoanalytic Diagnosis.