0530 711 71 64 psikologbaranseker@gmail.com
Cumhuriyet Mh. Tavukçu Fethi Sk. 28/5 Şişli / İstanbul

İnsanlar Beni Gerçekten Tanırsa Sevmeyecekler Diye Korkuyorum

  • Ana Sayfa
  • İnsanlar Beni Gerçekten Tanırsa Sevmeyecekler Diye Korkuyorum

İnsanlar Beni Gerçekten Tanırsa Sevmeyecekler Diye Korkuyorum

İnsanlar Beni Gerçekten Tanırsa Sevmeyecekler Diye Korkuyorum

Bazı insanlar için bir ilişkiye başlamak zor değildir.

Sohbet edebilirler, yakınlık kurabilirler ve çevrelerindeki insanlar tarafından sevilebilirler.

Ancak ilişki derinleşmeye başladığında farklı bir kaygı ortaya çıkabilir.

Karşı taraf beni gerçekten tanırsa ne olacak?

Zayıf yönlerimi görürse?

Hatalarımı fark ederse?

Hayal kırıklığına uğrarsa?

Bu düşünceler çoğu zaman açıkça dile getirilmez. Ancak kişinin ilişkilerini fark edilmeden etkileyebilir.

Bazıları yakınlaştıkları insanlardan uzaklaşmaya başlar.

Bazıları sürekli olarak karşı tarafın sevgisini test eder.

Bazıları ise kendilerini mümkün olduğunca kusursuz göstermeye çalışır.

Dışarıdan bakıldığında bunlar birbirinden farklı davranışlar gibi görünür. Ancak bazen hepsinin altında benzer bir korku bulunabilir:

Olduğum kişi olarak kabul edilmeyeceğim.

Bu korku yalnızca romantik ilişkilerde ortaya çıkmaz.

Arkadaşlıklarda, iş yaşamında ve aile ilişkilerinde de hissedilebilir.

Kişi sürekli iyi görünmeye, başarılı olmaya, güçlü olmaya ya da beklentileri karşılamaya çalışabilir. Çünkü sevilmenin belirli koşullara bağlı olduğuna inanıyordur.

Böyle durumlarda insan zamanla kendiliğinden davranmakta zorlanabilir.

Üzüldüğünde belli etmez.

Öfkelendiğinde geri çeker.

İhtiyaçlarını ifade etmekten kaçınır.

Kırıldığında susar.

Çünkü bütün bunların ilişkiyi riske atabileceğini düşünür.

Oysa yakın ilişkilerin ilginç bir özelliği vardır.

İnsanlar çoğu zaman kusursuz oldukları için değil, gerçek oldukları için bağ kurarlar.

Ancak kişi bunu bilse bile hissetmeyebilir.

İç dünyasında taşıdığı eleştirel ses, başkalarının da onu aynı şekilde değerlendireceğini varsayabilir.

Bu nedenle bazen kişi karşısındaki insanın onu nasıl gördüğünden çok, kendisini nasıl gördüğüyle mücadele etmektedir.

Çünkü insanın kendisine yönelttiği sert bakış zamanla diğer insanların bakışıymış gibi hissedilmeye başlayabilir.

Böyle anlarda kişi yalnızca reddedilmekten korkmaz.

Aynı zamanda görülmekten de korkar.

Gerçekten görülürse yeterli bulunmayacağını düşünür.

Bu nedenle bazı insanlar ilişkilerde yakınlık isterken aynı zamanda yakınlıktan kaçınırlar.

Sevilmek isterler ama tanınmaktan çekinirler.

Yakınlaşmak isterler ama açılmakta zorlanırlar.

Belki de önemli soru şudur:

İnsanların sizi olduğunuz gibi kabul etmeyeceğinden mi korkuyorsunuz, yoksa siz kendinizi kabul etmekte zorlandığınız için mi onların da aynı şeyi yapacağını düşünüyorsunuz?

Klinik Psikolog Baran Şeker