Üniversiteyi bitirince rahatlayacağım.

İşe girince her şey düzelecek.

Evlenince mutlu olacağım.

Bu hedefe ulaşırsam içimdeki eksiklik geçecek.

Birçok insan yaşamının belirli dönemlerinde buna benzer düşünceler kurar.

Bunun doğal bir tarafı vardır. İnsan geleceğe dair hayaller kurar ve onları gerçekleştirmek ister.

Ancak bazen farklı bir durum ortaya çıkar.

Kişi ulaşmak istediği şeye ulaşır.

Bir süre mutlu olur.

Sonra yeniden aynı duygu belirir.

Bu kez başka bir hedef vardır.

Başka bir başarı.

Başka bir ilişki.

Başka bir gelecek...

Sanki yaşam sürekli erteleniyormuş gibidir.

Kişi bulunduğu yerde kalamaz.

Elindeki şeyle temas etmekte zorlanır.

Çünkü dikkati hep bir sonraki adımdadır.

Dışarıdan bakıldığında bu durum hırs gibi görünebilir.

Oysa bazen mesele başarı değildir.

Mesele eksiklik hissidir.

İnsan zaman zaman hayatında eksik olan şeyleri tamamlamaya çalışır. Fakat bazı eksiklikler dış dünyadaki başarılarla kapanmaz.

Bu nedenle kişi ne elde ederse etsin kısa süre sonra aynı duyguyla karşılaşabilir.

Çünkü sorun sahip olunan şeylerde değil, kişinin kendisiyle kurduğu ilişkide olabilir.

Psikanalitik düşünce içerisinde insanın arzularının hiçbir zaman tamamen doyurulamayacağı fikri önemli bir yer tutar.

İnsan bir şeyi elde ettiğinde başka bir şey ister.

Bir hedefe ulaştığında yeni bir hedef belirler.

Bu nedenle yaşam yalnızca tatminlerden değil, eksikliklerden de oluşur.

Sorun eksiklik değildir.

Sorun, bütün hayatı yalnızca eksik olan şeyin etrafında yaşamaya başlamaktır.

Çünkü bu durumda kişi sahip olduklarını deneyimleyemez.

Sürekli gelecekte yaşar.

Ve bugün, yarının bekleme odasına dönüşür.

Belki de önemli soru şudur:

Gerçekten aradığınız şey bir sonraki hedef mi, yoksa uzun zamandır peşinden gittiğiniz bir tamamlanmışlık hissi mi?

— Klinik Psikolog Baran Şeker

Kaynakça

Lacan, J. (1977). Écrits: A Selection.

Leader, D. (2016). Why Can't We Sleep?

Phillips, A. (1994). On Kissing, Tickling and Being Bored.